Het buurtje uit: Kromme Rijn en Rhijnauwen


131117, google maps, van huis naar Rhijnauwen via de weg naar Rhijnauwen

1949, de Ridderhofstad, nu 'stay okay' ofwel jeugdherberg
 (Utr. Archief)
Naar Rhijnauwen kon je op twee manieren. De snelste was via de weg naar Rhijnauwen (ja, zo heet die nu eenmaal); we fietsten naar buiten zoals hier beschreven en volgden dan de weg tot het punt waar hij overgaat in de Rhijnauwense laan. Al met al een afstandje van 3,3 km. Daar bevond zich het bekende theehuis Rhijnauwen, de tennisclub en de jeugdherberg, gevestigd in het statige landhuis de Ridderhofstad en haar bijgebouwen. Onderweg kon je rechtsaf het bos in van Nieuw Amelisweerd en ook rond het theehuis was (en is) veel bos, open speelweides, etc. Geen wonder dat we die kant vaak opgingen.

bijgebouwen jeugdherberg
Het eerste deel van die route is tegenwoordig totaal veranderd. Je fietst niet meer door de weilanden maar langs nieuwe woonwijken en de Uithof. Pas na zwembad de Krommerijn ziet het er weer uit zoals vroeger.

1957, theehuis Rhijnauwen (Utr. Archief)
1937, terras theehuis (Utr. Archief)
Het theehuis was een echt uitje. 's Winters warme chocolademelk binnen, met alle opgezette vogels en klein wild aan de wanden om je heen. 's Zomers limonade op het enorme terras buiten aan de Kromme Rijn met de langskomende kano's en andere recreatievaartuigjes. Later, op de middelbare school werd de limonade vervangen door een biertje en zaten we er soms avonden lang met een groepje. In die tijd heb ik er ook wel in de bediening gewerkt; je wilt niet weten hoe het eraan toe ging in de keuken...

131117, google maps, via het jaagpad naar Rhijnauwen

1972, jaagpad Kromme Rijn
  (Utr. Archief)
1966, jaagpad Kromme Rijn (Utr. Archief)
De andere manier om in Rhijnauwen te komen was veel langer. Hij staat gedeeltelijk beschreven in het hoofdstuk padvinderij: via het jaagpad van de Kromme Rijn waarlangs vroeger de vracht- en beurtschepen de rivier door getrokken werden. Een fantastisch mooi wandelpad, hier en daar heel smal, langs de weilanden en door het bos, een telkens veranderend landschap. Hier zie je pas hoe toepasselijk de naam Kromme Rijn is voor dit kronkelend stuk stromend water! 's Zomers plukten we er bosaardbeitjes: klein maar heerlijk zoet.

Ik zou het toch weer eens moeten doen, lopen langs dat jaagpad...

1982, jaagpad Kromme Rijn (Utr. Archief)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen