Wilhelminapark

winter 1953, wilhelminapark, mijn oudste broers op de slee, ik in de kinderwagen. Wat een prachtige jas draagt mijn moeder!

131022 google maps, wilhelminapark
Als de Zilveren Schaats de ene belangrijke speelplek was, dan was het park zeker de andere. Vanaf heel klein werd ik er rond gereden in mijn kinderwagen, Later gingen we de eendjes voeren aan de grote vijver. Nog later liep ik er na school rond te schooien, haalde ik er kattekwaad uit en speelde op het grote grasveld. En weer wat jaren verder ervoer ik er na een klassenavond mijn eerste tongzoen, rookte ik er stiekum mijn eerste sigaret (een alaska menthol uit mijn moeders pakje) en, nog weer later, ja zeker, mijn eerste jointje... En ook hier werd natuurlijk 's winters geschaatst, hoewel we vaker het ijs achter de Frederik Hendrikstraat opzochten.

1999, monument burg. Fockema Andreae
Een bijzonder plekje was het bakstenen monument voor een vooroorlogse burgemeester op een beetje afgelegen plekje aan de noordwest kant van het park. Als klein jongetje kon je er heerlijk klimmen over de verschillende niveaus van de monumentale bank. Wat ouder was het, omdat er weinig mensen langskwamen een ideale plek om met vriendjes te zitten 'bomen',
1953, voetgangersbrug bij Dillenburgstraat
  (Utr. Archief)
zoals we toen zeiden, 'chew the fat' zouden ze nu in het Engels zeggen. Bestaat het nog? Ik denk het wel ik vond de foto uit 1999 op de site van het NAI (Nederlands Architectuurinstituut).

Een ander mooi element was het rustieke bruggetje, geheel opgebouwd uit ruwe boomstammetjes, het park in op de Koningslaan, hoek Dillenburgstraat. In het Utrechts archief vond ik dat het het 'knuppelbruggetje' heette. 't Was al heel oud...  Zou het er nog liggen? Moet toch eens gaan kijken!

Een plek waar we nooit naar binnen gingen was het chique Wilhelminapaviljoen.  Ik at er pas voor het eerst toen ik vele jaren later weer eens in Utrecht moest zijn voor een zakelijk diner. Maar we kwamen er natuurlijk altijd langs. Het lag immers aan de snelste oost-west route door het park. Het was een voetpad maar we fietsten er natuurlijk altijd doorheen, zeker 's ochtends vroeg, op weg naar school. Moest je natuurlijk niet net gesnapt worden door de parkwachters!

1954, met kindermeisje en broer, tweeling in de kinderwagen, op de achtergrond het Wilhelminapaviljoen

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen