Tot slot

2005, Stadhouderslaan

1954, centraal station Utrecht (Utr. Archief)
Ik vertrok uit Utrecht in 1970 en kwam er daarna steeds minder, zeker nadat mijn ouders rond 1980 ook definitief van de Stadhouderslaan vertrokken. De veranderingen van na 1970 maakte ik alleen vanuit de verte mee; het oude centraal station werd opgegeven voor de nieuwbouw van Hoog Catharijne, het DOS stadion werd vernieuwd tot Galgewaard, om maar wat te noemen. Het deed me allemaal niet veel. 


2005, voordeur nr. 102
1957, DOS stadion (Utr. Archief)
En toch, het blijft de stad van je jeugd. Als je er komt weet je onwillekeurig in het buurtje nog blindelings de weg. Zo'n jaar of twintig geleden was ik met vrouw en dochter in de stad. Ik belde aan op 102 en vroeg of ik misschien even binnen mocht kijken. Ongelooflijk, de hoeveelheid details die je weliswaar vergeten was maar direct opvielen! Tegels in de voorgang, de brievenbus, het balkonnetje aan de kleine slaapkamer achter op de tweede verdieping. Van daaraf klommen vriendje B. en ik soms stiekem op het dak.


bakstenen monument/bank Wilhelminapark
Deze herinneringen werden niet uit nostalgie opgeschreven. Ik heb geen hang naar mijn jeugd of zo, ben meer dan blij met mijn leven nu als 60-plusser. Maar ik vond het leuk me 'mijn' Utrecht van de Jaren '50 en '60 weer eens voor de geest te halen. En ik moet zeggen, het ging wel weer leven en maakte nieuwsgierig. 

Een dezer dagen (liefst in het late voorjaar) ga ik er weer eens heen: 's klimmen op het bakstenen monument in het Wilhelminapark. 's Hard schreeuwen onder het viaduct over de Kromme Rijn en dan maar gelijk naar Rhijnauwen wandelen via het jaagpad. 's Kijken naar de nieuwbouw die 'mijn ' Kohnstammschool vervangen heeft. 

Blijft toch iets hebben, die plek van je jeugd!


Ard Hesselink, november 2013

2005, bovenverdiepingen Stadhouderslaan 102, voorkant





1 opmerking:

  1. Ard, wat waanzinnig leuk om te lezen! Zelfde bouwjaar, zelfde kleuterschool, zelfde lagere school, Doopsgezind, dus bij een andere -Carl- verhaaltjesclub, Frans Halsstraat, dus minder ver lopen, maar niet het buurtje, maar zoveel herkenbaar...
    Juffrouw De Jager hadden we in de eerste klas. Ze liep op naaldhakken. spannend!
    Groet, Marja Haven (naast de handwerkjuf, die me trouwens kietelde op de foto).





    BeantwoordenVerwijderen